Skała

Powoli spadała w niebo jego oczu
Brakło jej skrzydeł więc nie było odwrotu
Wprawdzie zawsze chciała być czyimś aniołem
Dopóki nie spotkała jednego na swojej drodze

A skrzydła i włosy miał czarne jak heban

Cierpiała dotąd całkowicie wystarczająco
Czas najwyższy był doczesność odmienić
W końcu ileż jeszcze można przegrywać
W dodatku z cudzymi demonami

A skóra jego gładka i ciepła jak karmel

Została bez jakiegokolwiek oparcia
Robiąc ten pierwszy krok w jego stronę
A jego wyciągnięta dłoń była jak skała
Na której chce zbudować swój Dom

Trzy łzy i uśmiech Anioła

Czarny anioł o gorącej skórze
Chowa się przede mną i mówi po włosku
W oczach ma mikroskopijne burze
Na twarzy grymas zastygły jak w wosku
*
Mój czarny anioł ma gorącą skórę
I smutne spojrzenie
Wypalił w środku serca dziurę
Zabił zapatrzenie
Zgniótł magię pierwszych dni słońca
Kochałam je
Szukanie nadal nie ma końca
Pewnie że wie
*
Umarłam dziś po raz kolejny, wraz z jego cieniem, który mi umknął.
Szukam swojego miejsca, choć wiem, że jest pod drzewem, gdzie szepczesz mi "Aniele" i coś jeszcze, ale nie mogę powiedzieć, bo trochę wstyd.