Niespodzianka

Staram się powiedzieć Ci to tak, abyś nie zrozumiał.
Znam tyle wielkich i podniosłych słów,
Zgubiłam jedynie odpuszczenie

I siebie w labiryncie
Mojego małego świata.

Niczym samotny księżyc zakochany
W jednej z wielu gwiazd
Zastanawiam się, kiedy

Znów staniesz się pyłem,
Który na mnie działa.

Łapię w sieć wszystkie nasze paralele,
Cenne niczym chwile.
Najlepsze, bo są.

I radością jest niewiedza jutra,
Wciąż czekam na prezent.

Temperatura topnienia

Cześć

Uh

Chyba jesteś nie w humorze

Pokaż proszę

Co się stało

Przecież stoję tu tuż obok

Co z tego

Że są ze mną znajomi
To tylko

Beznadziejna trupa

Słabych aktorów

Próbująca coś zdobyć

Nie do końca wiedzą co

Tak

Jestem draniem

Z wieloma odchyłami

Ale mam dobry powód

Mój wzrok sięga za daleko

To jest moim 

Zasadniczym problemem

Zaraz ich stąd przegonię

Ruszcie się w końcu

Zrozumcie

Dzięki temu będziemy mogli

Iść po te cholerne kwiatki

Paproci

Pytam tylko gdzie i kiedy

Mogę zmienić Twoje życie

Powiedz czego pragniesz

To będzie nasz renesans
Trochę spóźniony co prawda
Ale zawsze

Chyba wyjdę z siebie

I pójdę aż na księżyc

Nie bój się

Zabiorę Cię ze sobą

Postawmy sprawę jasno

Choć sądzę że i tak wiesz

                                           

Księżyc jako bełkot humanistyczny

Gdy wyszłam z domu już na mnie czekał 

Jeden bo świat nie zmienia się w noc

Pies

uwiązany łańcuchem u płotu przy sklepie jego pani wygrzebuje drobne na cydr 

też się w niego wpatrywał 

Miał srebrne odbicie w poczciwych oczach 

Tym rankiem 

powietrze pachniało zwierzętami 

Potem 

naleśnikami z bananami i Nutellą

Chmury były odciskami na niebie 

Zielonym i czerwonym 

Kostki lodu w firankach obcych okien 

Nie potknij się, nie potknij się 

Oboje wiemy że wiesz 

I nie trzeba odsuwać grzywki bo po co patrzeć 

"powoli zaginając delikatny materiał" 

Smoku